Die één ding wat ons babatjie my van God geleer het.

November 5, 2015 — Leave a comment

Ons jongste word vandag een jaar oud. So amptelik is hy seker van nou af nie meer my “babatjie” nie. Maar as ek so terugdink aan sy eerste lewensjaar, dan is daar een ding wat vir my uitstaan. Ek het iets by hom gesien wat opnuut ‘n waarheid van God vir my kom onderstreep het.

Die naam van God

Maar om vir jou te sê wat ek by hom geleer het, moet ek eers iets verduidelik oor die verskillende name van God. Soos jy weet, openbaar God Homself in die Bybel aan die hand van verskillende name. Op party plekke word Hy “Elohim” genoem. Op ander plekke “Jahwe-Ropheka”. Partykeer spreek mense Hom as “Jahwe-Shalom” aan. Ander kere as “Jahwe-Nissi”.

Dit is alles dieselfde God. Net verskillende name. Amper soos wat ons van Dawid sou kon sê dat hy ‘n herder is. Maar ook ‘n musikant, én ‘n seun én ‘n pa én ‘n koning én ‘n huweliksmaat. As een mens so veelkantig is en soveel rolle kan inneem, hoeveel te meer nie God nie? En dit is wat die verskillende name van die Here doen. Elkeen beeld ‘n ander sy van God uit.

Maar Paul – my babaseuntjie – het hierdie jaar die naam “El-Shaddai” opnuut vir my oopgebreek. El-Shaddai word gewoon as “God almagtig” vertaal, of net as “die Almagtige”.

Beteken “almagtig” wat ons dink dit beteken?

Maar nou moet ons pasop dat bekendheid met die term, ons verhoed om die betekenis daarvan te hoor. Ons is geneig om te dink dat “almagtig” beteken dat God enige iets kan doen. Daar is niks wat Hom inperk nie. Maar dit is nie wat die Skrif se gedagte agter daardie woord is nie.

Kom ons neem ‘n voorbeeld: Die Bybel sê dat God getrou is. Omdat God getrou is, kan Hy nie lieg nie. Doen God se onvermoë om níe te kan lieg nie, afbreek aan sy almagtigheid? Sou Hy méér almagtig gewees het, as Hy wel kon lieg? Beslis nie! Valsheid is immers swakheid.

God se “almag” verwys dus nie na ‘n soort vermoë wat Hy het om alles en enige iets te doen nie. Almag verwys eerder na die vermoë om sy Goddelike wil – wat altyd met sy Goddelike natuur in lyn is – tot uitvoer te bring.

‘n Dieper kyk na die woord “Shaddai”.

Hoewel die gedagte agter die woord “Shaddai” met krag verbandhou, het dit niks met geweld te make nie. Dit probeer eerder iets van “alles-genoegsaamheid” te kenne gee.

Sheddim

‘n Antieke afgod met verskeie borste.

Mens moet altyd versigtig wees om te veel van etimologie te maak. Maar ek dink tog dit kan ons in hierdie geval help as mens gaan kyk na waar die woord “shaddai” vandaan kom. In wese verwys “shaddai” na borste. Die woord “shad” word vertaal as “bors” – of meer spesifiek as ‘n vrou se bors.[1]

Dit lyk nie of hierdie konsep beperk was tot net die God van die verbondsvolk nie. Op party plekke sal die Hebreeuse Bybel ook na die “sheddim” verwys, as daar van afgode gepraat word. ‘n Baie letterlike vertaling van die woord “sheddim” sou jou by iets soos “veel-borstige-afgode” uitbring, maar in die Afrikaans word dit gelukkig net vertaal met “veldduiwels”.[2] Beide die argeologie en ook die kuns, bevestig vir ons dat dit nie vir heidene ongewoon was om hul afgode met verskeie borste uit te beeld nie.

Waar “sheddim” egter ‘n perversie van die afgodsdiens was, is El-Shaddai die ware gewer van lewe. Hy gee van Homself. En ons ontvang genade op genade.

Van die kop na die hart.

Bogenoemde is kopkennis. Totdat jy ‘n babatjie kry. Jong ouers sal weet waarvan ek praat. Jou babatjie is rusteloos. Hy steun en kreun. Dalk huil sy al tot so ‘n mate dat niks haar meer troos nie. Jy wil die babatjie voer, maar die gewone kos wat ons eet kan sy ook nie inneem nie. Die pa is al raadop. Daar is net een iets wat die kind tot rus kan bring: Die Ma se bors.

Die Ma se bors gee lewe. Dit verkwik. Dit vertroos. Aan haar bors het die Ma byna totale beheer oor haar kind. Dit klink soos ‘n paradoks, maar daar is niks wat soveel krag het, soos ‘n Ma nie.

Nee, God se almag maak nie van Hom iemand wat sy spiere bult en met geweld Hom aan alles vergryp wat Hy wil nie. Sy almag is ook nie ‘n towerstaf wat ek in gebed hied en gebied om myself uit die verknorsing te kry nie. God se almag lyk eerder soos die effek wat ‘n ma se bors op haar kind het.

Die een les wat ek hierdie jaar geleer het.

10413325_10153340191857008_3377183331573183676_nMale sonder tal het ek hierdie jaar gekyk terwyl my vrou ons babatjie borsvoed. In daardie oomblikke het hy nie nukke en grille nie. Alle weerstand verkrummel. Dit is ‘n prentjie van teerheid, versorging en sekuriteit, Totale rus en vrede daal op hom neer. In daardie prentjie het ek my eie verhouding met die Here gesien.

Menige keer het ek net na hulle gesit en kyk terwyl ek ‘n gebed prewel: “Voed my ook, Here. Verkwik my. U is vir my ‘alles-genoegsaam’. U is ‘El-Shaddai’.”

Jesaja 66:13
“Soos ’n moeder haar kind laat veilig voel, so laat Ek julle veilig voel.”

 

 

[1] Kyk byvoorbeeld in hierdie verband na Ps 22:10 en die meervoud in Job 3:12

[2] Sien byvoorbeeld Deut 32:17

Nati Stander

Posts Google+

Firmly anchored in the father heart of the Lord, the finished work of Jesus Christ & the full outpouring of the Holy Spirit.

No Comments

Be the first to start the conversation.

Leave a Reply