Wat’s die laaste herinnering van my dorp?

December 6, 2013 — Leave a comment

Gisteraand oppad terug van ‘n afspraak af, ry ek deur die middedorp huis toe. Ek het stadig gery. Die strate was stil en dit het liggies gereën – dit was nostalgiese weer.

Die groot trek

‘n Paar van die bokse wat ek al vir die groot trek kon opgaar.

Terwyl ek so ry, sien ek langs die pad ‘n reuse kartonboks. Dit was ‘n allermintige 2m x 1,5m boks wat perfek sou werk om ons skilderye in toe te draai.

Jy sien, vandat ek gehoor het dat ons die 18e Desember Witrivier toe trek, is ek besig om bokse bymekaar te maak! Een van die dinge waarmee ek in my gedagtes al ‘n geruime tyd mee stoei, is hoe ek al ons portrette gaan toedraai sodat dit nie in die trek skade kry nie – hierdie was die oplossing wat ek nodig gehad het. Om alles te kroon het hierdie boks nie eens reënskade opgedoen nie (dit het onder ‘n afdak reg voor een van die winkels gelê).

Ek het die kar gestop en met mening uitgeklim om my fonds op te eis. Die koerantpapiere wat daar rondom gelê het, het ek weggeskuif om by die waardevolle stukkie karton uit te kom. Ek het afgebuk en my hand na die boks uitgestrek…en toe verstar. Wat ek daar gesien het, het my yskoud laat word. Want daar onder die boks het ek ‘n verwese man gesien lê en slaap. Goed, ek erken: Ek het nie bloot gesien nie – ek het eers VREK GROOT GESKRIK en tóé gesien! Dit was glad nie wat ek verwag het nie.

Maar groter as die emosie van skrik was die gevoel van ontsteltenis… dieselfde boks wat ek wou gebruik om luukshede in toe te draai, was reeds in gebruik om in iemand anders se basiese behoeftes te voorsien. Dieselfde boks wat ek wou gebruik om íets van my huis in toe te draai, was iemand anders se héle huis. Skielik het die probleempies waarmee ek myself mee besig gehou het, baie klein en selfgerig gelyk.

Sou dit een van my laaste herinneringe aan my dorp wees voor ons vertrek? Miskien ‘n herinnering dat ek nie al die probleme kon oplos soos ek my 10 jaar terug voorgeneem het om te doen toe ons hier aangekom het nie? Miskien ‘n nugtere bewuswording dat ek ook nie al die probleme sal kan oplos waarheen ek vertrek nie? Mag dit in ieder geval ‘n herinnering wees om nie ‘n selfgerigte lewe te leef nie.

Nati Stander

Posts Google+

Firmly anchored in the father heart of the Lord, the finished work of Jesus Christ & the full outpouring of the Holy Spirit.

No Comments

Be the first to start the conversation.

Leave a Reply